Do tej rozmowy zaprosiłyśmy Maję Musznicką-Janiec - badaczkę i analityczkę trendów oraz założycielkę studia trendwatchingowego TRENDIFY.lab, która od lat zajmuje się obserwowaniem zmian społeczno-kulturowych i przekładaniem ich na język współczesnego stylu życia, biznesu i kultury. W swojej pracy łączy analityczne podejście do trendów z uważną obserwacją codzienności - od estetyki internetu po zmieniające się wartości i aspiracje ludzi.
Właśnie dlatego to spotkanie zostało zaprojektowane w tym konkretnym trio: my - z perspektywy studia pracującego z kulturą i narracjami współczesności, oraz Maja - z perspektywy trend researchu i długofalowych zmian społecznych. Dzięki temu rozmowa nie będzie tylko przeglądem modnych zjawisk, ale próbą zrozumienia, skąd naprawdę biorą się trendy i co mówią o świecie, w którym żyjemy.
Wracają tematy, które jeszcze niedawno wydawały się podejrzane: pieniądze, status, wygląd, sukces, młodość. Aspiracja wraca do kultury – ale bez języka. W świecie, który nauczył się podejrzliwie patrzeć na powierzchowność i materializm, coraz częściej okazuje się, że nadal chcemy dobrego życia. Tylko nie bardzo wiemy, jak o tym mówić.
Dlatego aspiracje zmieniają formę. Zamiast mówić o luksusie, mówimy o wellbeing. Zamiast o pieniądzach - o inwestycji w jakość życia. Zamiast o statusie – o doświadczeniach. Ekonomia doświadczeń coraz częściej okazuje się po prostu nową ekonomią pieniędzy, w której doświadczenia stają się walutą aspiracji.
To napięcie dobrze widać też w jednej z głównych osi współczesnej kultury: aspiracyjność vs autentyczność. Z jednej strony kultura cyfrowa nieustannie zachęca nas do bycia „prawdziwymi”. Z drugiej – produkuje niemal identyczne wzorce życia. Wszyscy są autentyczni, a jednocześnie coraz trudniej odróżnić jedno życie od drugiego. Kultura cyfrowa obiecuje wyjątkowość, ale bardzo często oferuje głównie standaryzację.
Zmienia się także znaczenie statusu. Coraz częściej nie jest nim przedmiot, ale styl życia. Wellbeing, wellness czy „dobre życie” zaczynają pełnić funkcję symbolu statusu. Spokojne przestrzenie, dobre materiały, prywatna opieka zdrowotna, inwestowanie w zdrowie i longevity – wszystko to coraz częściej staje się elementem nowej aspiracyjności.
W świecie rosnącej niepewności szczególnie wyraźnie widać jeszcze jeden paradoks: rośnie premia za stabilność. Coraz częściej płacimy nie tylko za doświadczenia, ale za spokój, kontrolę i poczucie bezpieczeństwa. Prywatność, czas, zdrowie czy dostęp do jakościowych przestrzeni zaczynają być postrzegane jako luksus.
Jednocześnie wracają napięcia wokół ciała i wyglądu. Po latach narracji o akceptacji pojawia się nowa fala dbania o estetykę, biohacking i optymalizację zdrowia. W tle rośnie też lęk przed starzeniem – nie tyle przed samym wiekiem, ile przed jego „złą” wersją. Longevity staje się nową ambicją, a młodość zaczyna funkcjonować jak kompetencja.
Pod tym wszystkim kryje się jednak jeszcze jedno, mniej oczywiste napięcie: strach przed zwyczajnością. Po erze girlboss, transformacji i nieustannej pracy nad sobą coraz częściej pojawia się pytanie, czy nasze życie musi być wyjątkowe, żeby było wartościowe.
Podczas spotkania przyjrzymy się tym zjawiskom z bliska, nie jako kolejnym trendom z raportów czy Instagrama, ale jako zmianom kulturowym, które wpływają na to, jak myślimy o sukcesie, ambicji, bezpieczeństwie i dobrym życiu.
Porozmawiamy też o tym, jak odnaleźć się w świecie sprzecznych narracji: między kulturą autentyczności a kulturą aspiracji, między potrzebą spokoju a potrzebą rozwoju. I czy możliwe jest połączenie obu tych porządków.
Bo być może przyszłość nie polega na rezygnacji z pragnień, tylko na tym, żeby przestać się ich wstydzić.
